April 2026 – Page 124

Paula, trebuie să-ți spun ceva. Paulina Mihăilescu amesteca încet ciorba de burtă, aburii îi desenau

U petdeset pet početi ispočetka Mobitel je zazvonio u pola deset ujutro, i već sam znao tko je nisam

Lena, gdje je mamin veliki lonac? Znaš, onaj u kojem je uvijek kuhala pekmez? Ivana je otvarala ormarčić

Douăzeci și șase de ani mai târziu Seara aceea am nimerit borșul așa cum îi plăcea Liei: gros, cu sfeclă

Otac nije ništa gori od majke Drugog muža sam upoznala u volonterskom kampu na Cresu gdje smo čuvali

Inelul care a întârziat Degeaba ai venit, Nicu. Locurile-s deja ocupate. Ea stătea în ușă și nu făcea

Riđokos, riđokos, sav pjegav Tko? Onaj tamo? Isuse, kakvo čudo od riđe boje! Gabrijela, jesi li ti normalna?

Kad sam ušla u lift naše zgrade u Zagrebu, unutra već stajala žena koja držala moje ključeve od stana.

Povratak Već na peronu Zagrebačkog Glavnog kolodvora me obuzeo mučni osjećaj. Jedva sam stigao do kante

Ukradeni život. Vaša majka je htjela da se susretnete sa svojom sestrom. Jadranka je u tišini gledala