April 2026 – Page 112

– Ana, ja više ne mogu, – glas u slušalici nije zvučao kao molba, nego kao presuda. –

Petak navečer nije nudio nikakve znakove oluje. Ispod mog prozora u zagrebačkom naselju, lagano su se

Opuštena šaka Jesi li oglušila? Zovem već dvadeseti put! Dario, ne želim razgovarati s tobom.

Kad sam otvorila ormar u hotelskoj sobi, u Filipovom koferu naišla sam na haljinu koju nikad prije nisam vidjela.

Jurnal, 3 aprilie, Chișinău Astăzi s-a întâmplat ceva ce nu cred că voi putea uita prea curând.

Fața de masă albă, viața cenușie Ciorba de sfeclă era bună. Irina știa asta sigur, gustase de trei ori

Danas sam izašla na balkon da pokupim rublje, kad sam začula susjedu iz prizemlja kako doziva ime moga

Tišina udvoje Marija, čemu vičeš? Rekao sam, sad ću donijeti. Ivan je stajao na vratima sobe, držeći

Mladić Luka rastavljao je bakinu škrinju u dnevnoj sobi, onu oko koje mu je mama Marija već mjesecima

Nevidljiva supruga Mirjana! začuo se poznat, živahan glas dok se moja prijateljica provezla kroz vrata