Uncategorized – Page 75 – PervoCvet

– Ma ništa, Slavko! Ne budi tužan! Ali si Novu godinu dočekao u stilu!

Ej, ne brini, Marko, ne tuguj! Bar je Nova godina bila skroz ludo dočekana! Evo opet moj rodni grad.

Era pe cale să vândă totul. Dar a auzit adevărul de dincolo de ușă…

Cum săvând?! a strigat, neliniștită, Sofia Andrei, uitânduse la fiul ei. Și eu unde să locuiesc?

Dok šetam s unukom čula sam kako me netko doziva po imenu: Okrenula sam se i ugledala lice iz prošlih četrdeset godinaOči su mi se napunile suzama dok sam prepoznala davno izgubljenu prijateljicu iz djetinjstva.

Na šetnji s unukom, čula sam kako netko doziva moje ime. Nije bilo “molim vas”, niti “

Bez djece bračni par našao bebu na klupi. Prošlo je 17 godina — pojavili su se roditelji i tražili nemoguće.

Ana i Luka upravo su izašli iz kuće svojih prijatelja, gdje su veselo slavili rođendan, i krenuli smo

– Așa să fie, nu te vom da afară de sărbători. Pregătește-ne trei dormitoare – surorile mele și nepoata vor rămâne cu noaptea. Tu vei dormi în bucătărie. – Galia Vasilescu, și nu e că sunt singura proprietară a acestei case? Am și actele. Așa că nu încerca să pătrunzi, te vor scoate cu poliția.

Așa să fie, nu te vom da afară în timpul sărbătorii. Pregăteștene trei camere surorile mele și nepoata

Napustena lutkaSkrivena u prašnjavom podrumu, lutka je šaptala tajne djetinjstva svima koji su se usudili slušati.

Marija Vuković ušla je u ulazni hodnik gdje je stanovala obitelj njezinog sina, ispunjena velikim i radosnim

Noaptea de nuntă, considerată cel mai fericit moment al vieții unei femei. Stăteam în fața toaletului, rujul proaspăt, ascultând cum tobele festive de afară se estompau treptat. Familia soțului meu se odihnea. Camera miresei era somptuos decorată, lumina aurie răspândind o strălucire peste panglicile de mătase roșie care curgeau. Dar inima mea era apăsată, o prevestire neliniștitoare se strecoșea.

Îmi aduc aminte clar de acea noapte în care un sunet slab de lovire la ușă mă făcu să rămân nemișcată.

Kćer mi je povjerila unuka da ga odgojim, jer je težila karijeri: Nakon godina se vratila i kaže da sam joj oduzela dijeteDok sam je slušala, shvatila sam da je cijelo vrijeme bila uplašena da će izgubiti kontrolu nad svojim životom.

Nikad ne zaboravljam onu hladnu, prosječnu prosinjsku noć, kad mi je Mateja, moja kćer, zatrešila u telefon s suzama.

Ajde, ćerko! Oboje smo jedva osamnaest…

Stariji gospodin, otprilike sedamdeset godina, s bijelim, srebrnastim kosom, polako je šetao uz kaveze

Nataša, moramo otići. Ne možemo ostati. Ništa se ne može učiniti. On je s nama proveo kratko vrijeme. Ne tuguj, kupit ću ti drugog psa, puno boljeg od ovog. Obećavam! – rekao je Marko, gledajući u pod.

Iva je ostala do kasno na poslu projekt je zahtijevao posljednji detalj, a sat je neumoljivo otkucavao