Uncategorized – Page 74 – PervoCvet

Sin nije došao na moj 70. rođendan, izgovorio rad. Navečer sam na društvenim mrežama ugledala kako slavi rođendan tastine u restoranu.

12.siječnja, ponedjeljak Telefon je zazvonio točno u podne, probijajući gustu, napetu tišinu očekivanja.

Fiul mai mic. Poveste.

Nu ştiam eu cum am făcut să ne nască Vasile un copil atât de deştept. Amândoi am terminat abia şase clase

Muškarac u kući

Muškarac u kući Tatjana je polako koračala seoskim putem. Nije joj bilo briga što joj je vjetar odnio

„Čim sam otišao u mirovinu, problemi su počeli”: kako starost otkriva usamljenost koja se gomila godinama.

Šezdeset i šest godina. Po prvi put u životu osjećam da više ne postojim: ni za svoju djecu, ni za unuke

Otilia și soacră ei stăteau pe un pat vechi, amândouă bine încălzite. Era iarnă, iar în casă doar soba era aprinsă. – Nu‑ți face griji, mamă. Totul ne va merge bine. Nu vom pieri. Acum îţi dau leacul. Otilia, cum a putut, o liniștea pe soacră, dar nu era cu adevărat mamă – era soacră și, totodată, aproape…

Eu, Ion, am fost martor la tot ce sa întâmplat în satul Bălănești, în iarna aceea grea, când focul din

Vasu su izbacili. Opet. Treći put u njegovom kratkom životu. Nije mu nikada išlo.

Maksa su izbacili. Ponovo. To je već treći put u njegovom kratkom životu; ništa mu nije išlo po volji.

La nuntă, fiul a numit-o pe mamă „mamă vitregă” și „cerșetoră” și i-a poruncit să plece. Dar ea a luat microfonul și a rostit un discurs…

**15 iulie 2024 Jurnal** Astăzi am revenit la amintirile care mă bântuie de când am fost copil.

Mačak jurio je po peronu, zagledavao sve u oči; zatim, razočarano mjaučući, odmiče. Visoki, sivi čovjek već danima pokušava ga nahraniti i privući bliže. Primijetio je dlakavog patnjaka dok se vraćao iz poslovnog putovanja vlakom.

**Dnevnik, 19. travnja 2026.** Danas se opet probudih uz šuštanje pruge i tiho mjaukanje koje se širi

— Kuću ste izgradili baš u pravo vrijeme! Čekamo prvo dijete, uselit ćemo se kod vas na svjež zrak — rekla je šogorina, ali ja sam je postavila na svoje mjesto.

30.travanj2026. Kad smo Markom prvi put ugledali tu staru, ciglenu kuću na rubu grada, odmah sam osjetila

– Ma ništa, Slavko! Ne budi tužan! Ali si Novu godinu dočekao u stilu!

Ej, ne brini, Marko, ne tuguj! Bar je Nova godina bila skroz ludo dočekana! Evo opet moj rodni grad.