Uncategorized – Page 62 – PervoCvet

Gala s prijateljicom šetale su parkom kad su odjednom ugledale muškarca i ženu. Zagrlili su se, a on joj šapće nešto na uho. Žena je sretno nasmijana. Gala je gledala u njih široko otvorenih očiju i nije mogla odvojiti pogled. – Gala, što je? Gala! – iznenadila se prijateljica. – Ništa, idemo – iznenada je rekla Gala. Djevojke su se oprostile. Gala je išla kući i imala je osjećaj da se to ne može dogoditi! – Tata, kako je moglo?! Kako si mogao tako s mamom?! – nije mogla povjerovati onome što je vidjelaU šutnjom hodniku kuće čula je otac kako tiho šaptom objašnjava da je sve bila nesretnog slučaja, a ne planirana prevara.

Gorana s prijateljicom Kresimiroš šetale su po Maksimirskom parku kad su iznenada ugledale muškarca i ženu.

– Fetiță, pe cine cauţi? – întrebam eu. – Îmi caut mama, nu ai văzut‑o? – Mă privea cu atenție o fetiță de şase ani.

Hei, dragă, ascultă povestea asta nebună ce misa tot bătut mintea în ultimele luni. Fetițo, pe cine cauţi?

Tijekom odmora u zdravstvenom domu prijavila sam se na ples. Kad mi pružio ruku, ostala sam bez daha – bio je moj prvi srednjoškolski dečkoKrenuli smo zajedno na plesni podij, a glazba nas je odvela u svijet pun sjećanja i novih osjećaja.

Na odmoru u sanatoriju u Opatiji upisala sam se na potačnju. Nije mi bila u planu nijedna romantična

— Bine, băieţi, pescuitul poate aştepta, — hotărî Victor şi apucă plasa de pescuit. — Trebuie să salvăm sărmanul.

Bine, băieţi, pescuitul poate aştepta, hotărî Victor Popescu și apucă plasa de pe barcă. Trebuie să salvăm

– Ne, odlučili smo da ti ne smiješ dovoditi ženu i dijete u ovaj stan. Ne možemo više trpjeti neugodnosti i na kraju ćemo vas zamoliti da iselite. – A tvoja žena će svima pričati da smo vas s malim djetetom izbacili na ulicu.

**Dnevnik, 12. svibnja** Ne. Odlukali smo da ti ne bi trebalo dovoditi ženu i dijete u ovaj stan.

LubaLuba je, uzbuđena i odlučna, zakoračila prema starom mostu koji je vodio prema nepoznatom selu.

U sporednom vagonu noćnog vlaka, na donjem bočnom sjedalu, sjedila je gotovo bebamlada djevojka i tiho

M-am căsătorit la 80 de ani – începutul unei noi povești!

Îmi amintesc cum, la optzeci de ani, nepotica mea mi-a dat tăiată ușa din casă când am decis să mă recăsător.

Vjenčana noć trebala bi biti najsretniji trenutak u životu žene. Sjedim ispred ormara, ruž još svježe, slušajući kako se svečani zvuci tamborice vani polako tiho utišavaju. Muževina obitelj se povukla na odmor. Svadbenička komora bila je raskošno i neobična uređena, zlatno i mirisno svjetlo bacalo je sjaj na tekuće bogate crvene svile trake. No, moje srce je bilo teško, duboka neugovna predosjećanja šuljala su se.

Tužan udarac po vratima obuzeo je tišinu. Stajao sam zamrznut tko bi mogao doći u tako kasno vrijeme?

“Pošla sam na izlet u Hrvatsku s grupom umirovljenika”: Nisam očekivala da ću u sjeni Dioklecijanove palače sresti muškarca koji će me ponovo učiniti mladomU tom trenutku, dok sunce lagano prolazi kroz kamene lukove Dioklecijanove palače, on mi je podario topli pogled i šarmantan razgovor koji su me natjerali da se ponovno osjećam slobodno i bezbrižno.

Poješavala sam na izlet u Hrvatsku s grupom umirovljenika. Ni po kojem dolazila nisam očekivala ništa

Mlađi sin. Priča.

Sjećam se, kako ni ja ni Klara nismo mogli objasniti kako nam je s Vjekom nastao taj izvanredni sin.