Uncategorized – Page 33 – PervoCvet

Pas je vukla Marka prema ruševinama: od viđenog je ostao potpuno zapanjenTamo, među kamenjem, ugledao je starinski sanduk iz kojeg je virila zlatna narukvica.

– Pa, Riđo, idemo… – mrmljao je Vlatko popravljajući improvizirani povodac od stare užadi. Zakopčao je

«Scoate bijuteriile mamei!» – a ordonat cumnata. Vera le-a scos și și-a pus pe ale ei. La ce a văzut, cumnata a îngălbenit.

— Dă-i mamei bijuteriile, nu ești vrednică să le porți. Iulia întinse mâna cu palma în sus, de parcă

— Ne dajte psa u azil — preklinjao je dječak! Odrasli ga nisu poslušali — i požalili su.

Danas je jedanaesti dan otkako smo se riješili psa. Moja supruga Sanja ušla je u sinovu sobu i pronašla

«Mama je rekla da ćeš biti besplatna dadilja» – priča o tome kako je Jelena oštro postavila na mjesto svekrvu i njezinu kćer i sina.

Subotnje jutro obećavalo je Matei miran dan za sebe. Marko je otišao još u zoru, a ona je tek natočila

„Mama a spus că vei fi bonă gratuită” – povestea despre cum Elena a pus la punct, fără menajamente, soacra și pe fiica și fiul acesteia.

Sâmbătă dimineața îi promitea Iuliei o zi liniștită doar cu ea însăși. Maxim plecase în zori, iar ea

— Želim kao prije, shvatio sam da sam uzalud otišao. Nedostaje mi. Kada se mogu vratiti? — naivno je upitao onaj koji je ostavio nju s djecomOna je samo tiho zatvorila vrata i nije mu odgovorila.

Sanja je stajala u redu već četrdeset minuta. Ispred nje — četvero, iza — još šestero. Papiri za subvenciju

«Kad idem u goste, ne idem praznih ruku!» – ponosno je izjavio 59-godišnji ženik i izvadio već otvorenu kutiju čaja. Kako sam ga elegantno izbacila kroz vrataOsjetila sam kako mi se smiješak pretvara u hladan pogled, a njegova skoro pa prazna kutija čaja završila je na hodniku prije nego što je uspio i trepnuti.

Znate, oduvijek sam mislila da su veze poslije pedesete rezervirane za ljude s čvrstim stavovima, životnim

— Vreau ca înainte, am înțeles că am greșit plecând. Mi-e dor. Când mă pot întoarce? — a întrebat naiv cel care a lăsat-o cu copiii.

Doina a stat la coadă de patruzeci de minute. În fața ei – patru oameni, în spate – încă șase.

— Želim kao prije, shvatio sam da sam uzalud otišao. Nedostaje mi. Kada se mogu vratiti? — naivno je upitao onaj koji ju je ostavio s djecom.

Mara je stajala u redu već četrdeset minuta. Ispred nje – četvero, iza nje – još šestero. Papiri za subvenciju

Rupa Raspoloženje Lucije Kovačević bilo je tmurno, baš kao i nebo nad Zagrebom. Kiša je šibala prozore