June 2026 – Page 38 – PervoCvet

Iva nije uspjela prekinuti mužev poziv, iznenada je čula ženski glas na drugom krajuGlas je tiho šapnuo da su na drugom kraju grada otkrili tajni prolaz koji vodi do njihovog obiteljskog blaga.

30.studeni2026. Skočila sam do prozora i gledala kako gusti zagrebački snijeg prekriva ulice.

— Mara, câţi ani ai? — întrebă tatăl în șoaptă.

Ilinca, câţi ani ai? întrebă încet tatăl. Mi se pare că nu ești la primul an de facultate, ci la clasa întâi.

– Majo, koliko imaš godina? – tiho upita otac.

Matea, koliko imaš godina? tiho upita otac. Imam dojam da ne studiraš na prvom smjeru fakulteta, nego

Iscrpljeni pas pojurio iz šume s ruksakom na leđima. Šokantni sadržaj iznenadio je policiju.

Grome, krenimo! dozivao je svog vjernog prijatelja. Pas je veselo mahnuo repom. Ti izleti u šumu bili

Što? Već smo deset godina u braku! Koja ljubavnica? Dosta mi je i tebe!

Što to radiš? Već smo deset godina u braku! Koja ljubavnica? Dosta mi tebe! Matea ne zna što da učini.

Evo kako je susret iznenadio ženu – u svom kupeu ugledala muškarca s drugomKada je shvatila da je cijeli voz pun skrivenih priča, suze su joj se slijevale niz obraze.

Evo kako je sve ispalo kad sam se našla u svom kupeu s nepoznatim muškarcem Markove, nemaš li moj plavi šal?

– Ce? Suntem căsători de zece ani! Ce amantă? Încape și pe tine!

Ce zici? Suntem căsători de zece ani! Ce amantă e asta? Eu am destul din tine! Mădălina nu ştia ce să facă.

— Nisi nam rodbina — rekla svekrva i vratila meso s tanjura snaje nazad u lonacSnaja je, s tiho podignutim bradom, odlučila da večera ipak ostane na stolu, a ne u šapatu svekrvine mržnje.

02.rujan2026. Danas je sve više nalik na onu staru priču koju mi je baka pričala uz čaj priču o nevoljkama

– Nu ești din noi – spuse soacra și puse carnea de pe farfuria noroadei înapoi în oalăNora, cu ochii umezi, răspunse calm, promițând că nu va lăsa resentimentele să strice legătura dintre ele.

**Jurnal, 15 octombrie 2026** Nu ești din familie, a spus soacra, aruncând carnea înapoi în oala mare

Čovjek je čuvao bolesnu majku dok je supruga radila, no jednog dana je vidjela kako kupuje cvijeće i daruje ga nekoj ženi.

Ljubica Novak nije se sjetila kad je posljednji put bila toliko odmorena. Posao joj je odgodio službeno